Во ера на вештачка интелигенција и глобална доминација на големите јазици, прашањето за опстанокот на малите јазици повеќе не се решава само во училниците, туку и во домен на кодот. Денес јазикот претставува дигитален ентитет – податок, алгоритам и жив код што мора да се прилагоди за да опстане. Прашањето веќе не е само како го зборуваме јазикот дома, туку како тој „живее“ во дигиталниот простор. За македонскиот јазик да биде релевантен, тој мора да биде присутен, функционален и лесно достапен на секој уред.
