Падна тешко обложување меѓу мене и еден мој пријател за тоа што е клучот на EGR вентилот кај современите мотори. Само ЕМИТЕР може да ја спаси ситуацијата и затоа ве молиме за одговор.
Голем поздрав,
Горан Марковски
и Љубиша Крстевски
Клучот е во значителното присуство на вода (H2O) во продуктите (гасовите) од согорувањето во моторите СВС. Имено, при идеалното согорување (интензивна оксидација) продукти од согорувањето се топлина, јаглероден диоксид и вода (во испарена состојба). Е токму водата е “она главното” во нашиов случај затоа што и покрај фактот што таа се наоѓа во гасовита (испарена) состојба, продолжува да ја прима топлината од околината и оди кон состојба на прегреаност. Водата има многу голема специфична топлина (тоа практично значи дека таа ја “пие” топлината) и ако дел од тие гасови ги вратиме повторно во комората за согорување, водата што се наоѓа во тие гасови ја намалува температурата на истурените појаси кои се со висока температура (реално, тоа се шпицови од топлина или многу врели појаси од гас), а со тоа се намалува создавањето на многу отровните и опасни азотни оксиди, кои се создаваат во услови на високи температури од останатите продукти од реалното согорување во компресиониот простор. При ова, моторот е еколошки прифатлив (т.е. поминува на технички преглед).
Томе Скендеровски
Имам еден интересен проблем, а знаејќи дека разговарам со аудиофили се надевам дека ќе можете да ми помогнете :)
Неодамна го надградив домашното кино со AVR ресивер на ARCAM, модел AVR550, напојуван од масивен тороиден трансформатор. Од пред неколку дена почна да се појавува механички брум од трансформаторот. Почнав да истражувам околу темата, направив препорачан troubleshooting и с# наведува на тоа дека постои DC-Offset во мрежата за напојување (230 Vac). Веднаш барав каде може да се купи DC trap (blocker), но очигледно производителите знаат која е нивната целна група и забегуваат со цени :) – најевтината понуда почнува од 400 евра па нагоре. Интересно е што неколку сајтови водени од ентузијасти нудат DIY решенија, а истото го гледаат како можност да заработат нешто со тоа. Еден од нив е од Шведска и нуди готови печатени плочки со и без компоненти: https://sjostromaudio.net/cart/en/mains-circuits/62-dct03-dc-filter-for-...
Ме интересира кое е вашето мислење околу квалитетот на решението погоре? што би се додало или одземало за да се добие резултат како оној од познати брендови кои работат со дополнителни безбедносни европски стандарди и наплаќаат големи пари за тоа? Или со други зборови, дали вреди да инвестирам време и пари во DIY (направи сам) проект ако квалитетот на скапите брендирани решенија не може да се постигне со самоградба?
Фала однапред,
Дејан Панов
Прво треба да се провери дали DC офсетот во мрежата навистина е проблемот. Ако DC офсетот постои, тогаш решението е едноставно и релативно евтино – шемата и вредностите се дадени на Сликата 8 на следниот линк:
https://sound-au.com/articles/xfmr-dc.htm
Препорачувам да се прочита целиот текст од линкот – Род Елиот е експерт со светско реноме.
Владимир Филевски
Ве молам за одговор на неколку прашања:
1. Шемата што ја имате дадено во Емитер 4/2014 за склопот Скалично светло со предупредување пред гаснење, дали е точна?
2. Дали имате изработено ваков склоп?
3. Дали треба посебно напојување за LM311?
4. Зошто се носи 230VAC директно на LM311?
5. Дали имате плочка за истиов проект со број ППК1413?
Гоце Ѓорѓиевски
Пред некој ден одговарав на слични прашања за истиов проект. По сè изгледа дека ни Вие го немате прочитано текстот бидејќи за сè што прашувате е јасно напишано во статијата “Автоматски прекинувач за осветлување” од Емитер 4/2014.
1. Да, шемата е точна, како што е вообичаено за Емитер.
2. Да, го има изработувано наш соработник.
3. и 4. Не треба посебно напојување за LM311. ИК LM311 се напојува од приклучокот за 230Vac, но тој напон се смалува со компонентите R7, C4, D1, D2, C5 на вредност од 5,5Vdc со кој се напојува ИК. Ова подетално е објаснето во наведениот напис, на стр. 59. Зошто токму така е направено, има објаснување во текстот.
5. Моментално имаме само една плочка ППК1413.
Прашање до Вас – го имате изработено колото или планирате да го изработите?
Поздрав,
Слободан Таневски
Мошне често приватно работам со клинести ремени и ме интересира дали постои некое општо правило за нивното почетно притегнување? Во литературата што ми е достапна ништо конкретно не можам да најдам за овој мој проблем. Многу Ви благодарам за одговорот.
Ненад Стојковски
Експлицитен одговор за тоа колку се притегнуваат клинестите ремени во стручната литература е тешко да се најде. Впрочем, го нема. Тоа произлегува од фактот што клинестите ремени го пренесуваат моментот благодарение на нормалните сили врз бокот на ременот, предизвикани од заклинувањето на ременот кога тој е под оптоварување и варира (се самонагодува) од големината на тоа оптоварување. Тоа, практично, значи дека потребна е само релативно мала почетна сила на претходно притегнување, со цел да може да се реализира (возникне) заклинувањето на ременот. Колкаво е тоа почетно притегнување? Мало. Тоа претходно притегнување практично се нагодува на следниот начин: ако најдолгиот слободен огранок на клинестиот ремен е во должина до 300 милиметри, тогаш клинестиот ремен треба да е толку затегнат да можеме со палецот на нашата рака, притиснувајќи го ременот навнатре, на половината од таа делница, да се повлече за околу 10 до 15 милиметри. А ако делницата е поголема од 300 милиметри, повлекувањето на ременот да е меѓу 20 и 30 милиметри. При ова се смета дека возникнала доволно почетна сила на триење, којашто при оптоварувањето на ременот преминува во сила на заклинување, која, пак, го пренесува потребниот момент. Ова важи за сите класични клинести ремени.
Томе Скендеровски
Ме интересира дали некогаш сте објавиле нешто во врска со конструкција на засилувачи и антени за аматерски радио телескоп(и)? Дали некој ваш читател или соработник се има обидено да направи радио телескоп?
Интересен пример за „откачена” употреба: https://www.qsl.net/yu1aw/ANT_VHF/ANT.htm
Александар Шулевски
Досега не сме објавиле таков проект. Темата е многу интересна, но бара големи познавања од електрониката и радиоастрономијата, како и добра местоположба за антената (радиотелескопот). Пред речиси 40 години, кога поактивно се занимавав со астрономија, купив една американска книга „Радиоастрономија” наменета за ентузијасти-самоградители, со детални конструкции на радиоастрономски антени и приемници. Сепак, денес напредокот на техниката ја има прегазено таа книга. После толку време има голем напредок во електрониката, со подобри транзистори и конструкции на приемници, со помал шум и поголема селективност. Но, градската околина загадена со електромагнетни шумови не влијае поволно на таквите проекти, а и димензијата на антената треба да е голема, така што не гледам некој потенцијал за успех на еден таков евентуален проект. За некои посилни астрономски радиоизвори може да се пројде со некој помал array од хеликоидални антени, но и тоа не може да се постави на балкон од стан – за таков проект мора да се има куќа со двор.
На дадениот линк е опишана средно голема (за радиоаматерски услови – огромна!) параболична радиоантена, која инаку може да се користи како радиотелескоп, но таму е опишана нејзината употреба исклучиво како Earth-Moon-Earth радиоаматерска радиокомуникација - што нема врска со радиоастрономијата, иако таму попатно се спомнати некои мерења на сигналот од неколку галактички радиоизвори, заедно со Сонцето).
Владимир Филевски
Здраво,
Сакам да прашам дали има грешка во шемата за автоматски прекинувач за скалично светло од Емитер 4/2014, поточно дали колото LM311 треба да биде поврзано на 230V како што е на шемата или на друго напојување од 12V?
Давор
Тоа што го прашувате е јасно напишано во статијата. Дали ја имате прочитано? ИК LM311 се напојува од приклучокот за 230V, но тој напон се смалува со компонентите R7, C4, D1, D2, C5 на вредност од 5,5V со кој се напојува ИК. Ова подетално е објаснето во наведениот напис “Автоматски прекинувач за осветлување” од Емитер 4/2014, на стр. 59.
Слободан Таневски
Почитувани,
Добив на подарок унимер ISKRA US6A, кој не е исправен. На омското подрачје х1 има отпорник со видливи оштетувања од горење, со ознака 36е5. Претпоставувам дека треба да е 36 оми, но на мерење покажува 300 k. Исто така има оштетен кондензатор со ознака ISKRA 50000 j 630 V - KFMU 40/+85. Не ја разбирам оваа ознака - колкав треба да биде капацитетот? Го испробав подрачјето за мерење напони и тоа е исправно.
Во унимерот нема батерија, а на Гугл најдов дека ознаката на батеријата е 2R10 од 3 V. Во продавниците најдов батерија 3,7 V – дали таа батерија е соодветна за него и дали може да се стави појака батерија?
Од десната страна на унимерот има два конектора за наизменична струја – не знам за што служат? Дали се тие за полнење на батеријата и дали може да има батерија која може да се дополнува?
Дали може од вас да ги добијам соодветните отпорник, кондензатор, батерија и електрична шема? Имам основни познавања од електроника, но без ваша помош не би можел да го поправам.
Владо Арсов
Оштетениот кондензатор има капацитет од 50 nF, толеранција од 5% и максимален еднонасочен напон од 630 волти. Отпорникот има отпорност од 36,5 оми.
За да може унимерот US6A да мери отпорност, мора да се инсталира батерија од 3 волти. Не “појака”, туку точно 3 волти, инаку мерењата ќе бидат погрешни! Батеријата 2R10 тешко може да се најде, но наместо неа може да се користи ЕДНА литиумска CR123A или CR14505 (овие НЕ се полнат!) кои се со помали димензии од 2R10, па ќе може лесно да се сместат во постоечкото лежиште за батеријата, но ќе мора на некој начин да се поврзат плусот и минусот од батеријата со соодветните контакти од лежиштето. Или, може да се направи надворешно напојување со две сериски споени алкални батерии од по 1,5 волти.
Приклучоците од десната страна за наизменичен напон НЕ служат за полнење на батеријата (таа НЕ се полни!), туку служат како извор на наизменичен напон за мерење на кондензатори. Со оглед на очигледното неискуство, советувам да не се приклучува на наизменичен напон!
Списанието ЕМИТЕР не продава отпорници, кондензатори и батерии! Тие може да се купат во секоја продавница за електронски делови. Шемата на унимерот е во прилог на веб-страницата за оваа статија.
Владимир Филевски
Здраво ЕМИТЕР,
Имам автомобил Рено Канго кој го користам за службени работи. Возилото го купив на старо. Имам еден проблем: педалата за спојката (куплунгот) е многу тврда и кога го возам возилото преку целиот ден понекогаш ме заболува левата нога. Дали е тоа нормално или се работи за некаков дефект? Ако е потребно, ве информирам дека автомобилот има дизелски мотор. Ви благодарам на одговорот.
Марко Јанковки,
Почитуван Марко,
Со вашето возило све е во ред и нема никакви проблеми во однос на спојката (кумплунгот). Вашето возило е опремено со сува едноламеласта фрикциона спојка со тањираста пружина на притисната плоча. Имено, дизелските мотори со иста или слична силина како бензинските имаат околу два пати поголем вртежен момент на моторот отколку бензинските мотори. Тоа значи дека потребна е околу два пати поголема нормална потисна сила врз ламелата за да може таа да го пренесе тој момент. А за тоа е потребна скоро два пати “посилна” тањираста пружина која се наоѓа во корпата на притисната плоча. А како преносниот механизам (од педалата до притисната плоча) има природно ограничен и ист од на педалот од спојката како кај бензинските мотори а заради едноставност отсуствува сервомеханизам за педалот на спојката (засилувач на сила), тоа природно и нормално значи отпорот на педалот од спојката кај вашиот мотор да е околу два пати поголем од колку кај “еквивалентните” бензински мотори. Дефинитивно, Вашата спојка (кумплунг) е сосема исправна и немате никакви проблеми со него. Слободно и безгрижно користете си го Вашиот автомобил.
Томе Скендеровски
Почитуван ЕМИТЕР,
Имам проблеми со бекапите на документите од мојот компјутер. Бекап правам еднаш месечно. Документите тежат околу 300 GB и контрапродуктивно е копија да се прави примитивно со тоа што ќе се сними целата датотека одново, а старата копија на датотеката ќе се избрише. Системот на фолдери и потфолдери ми е исклучително сложен и често имам потреба од преименување на некои стари фолдери и бришење на некои датотеки, како и креирање и сместување на нови датотеки.
Условот е бекапот да е верна копија на целата организација и содржина на моите документи во моментот кога е тој направен. Идејата е ако ми се расипе работниот диск, да ги имам сите документи со нивната организација во надворешниот хард диск (како верна копија) како и на компјутерот за по потреба само да ги наснимам на новиот хард диск од компјутерот кога ќе го сменам расипаниот хард со нов и да продолжам да работам.
Би ве замолил за совет како да го решам овој проблем. Дали постојат некои програми за бекап кои функционираат така што прават преснимувања и бришења само на промените во папката со документи или подобро е да одам со паралелен (втор) внатрешан хард диск, кој во реално време ги ажурира сите промени во “оригиналниот” хард диск и така јас фактички во реално време имам копија на сите мои документи.
Ви благодарам за одговорот,
Томе Скендеровски,
Изборот на вистинско решение за бекап на податоците знае да биде вистински “ноќен кошмар” особено ако се работи за масовни бекапи со мноштво податоци, организирани во папки и со соодветна структура. Да, се сложуваме со констатацијата дека обичното, “пешачко” архивирање на 300+ GB податоци е непрактично и бавно, а постои и можност тие несакано да се избришат, да се удвојат и слично.
RAID, Replication и/или Mirroring технологиите, кои главно овозможуваат чување на една копија од податоците можат да бидат едно од можните решенија. На пример, RAID 1 (Mirroring) овозможува правење верна копија на работниот диск во реално време. Во случај на негово откажување, системот продолжува да работи од вториот диск, на којшто дотогаш се правени копии. Но, во случај на каква било корупција на податоците или “вирусна инфекција” која нема да се открие веднаш, тие коруптирани/заразени документи ќе се наснимаат и на другиот диск. Со тоа, проблемот се удвојува, грубо речено, а и се зголемува брзината на заразување на целиот систем со вирус.
Значи, и RAID опцијата, иако ефикасна, сепак не е најполезно решение.
Како најпрактично решение во овој случај се наметнува правењето бекап во реално време, или т.н. Continuous Data Protection (CDP). Ова решение се разликува од RAID1 по тоа што во случај на корупција на актуелните податоци, дава опција да се повратат претходните, веќе снимени и некоруптирани.
Постојат програми за оваа намена – на пример EASEUS TO DO BACKUP, ACRONIS BACKUP, LIVE FILE BACKUP. Овозможуваат правење бекап во реално време на системски фајлови, цели партиции/дискови, како и на поединечни датотеки. Потребно е малку трпение за да се нагодат, но потоа функционираат беспрекорно. Бекапот може да се врши на интерен или на екстерен диск, мрежно, на друг компјутер, во CLOUD опкружување, а поддржани се и виртуелни машини.
Не се бесплатни, но овозможуваат бесплатен тест-период и не се скапи.
Не успеавме да пронајдеме бесплатно решение, но не значи и дека не го има.
И конечно – каде да се чуваат копиите?
Екстерен или интерен диск, мрежно, на друг компјутер – сето тоа е подложно на хаварии, што би значело губење на податоците. Да, има специјализирани сервиси за враќање на податоците од оштетени дискови, но целосниот успех не е загарантиран, а и самата операција е мошне скапа. За загубеното време и да не говориме. Дури и да се одлучиш за ваква опција, тогаш екстерен SSD диск е најдобрата опција – можеш да ги носиш со себе податоците насекаде, а и SSD дискот нема механички делови, така што е поотпорен на хаварии. Секако, треба да е заштитен од статички електрицитет.
CLOUD опкружувањето е можеби најсигурна верзија, но сепак – податоците се на нет...
Се надевам дека барем малку помогнавме во разрешувањето на дилемата.
Зоран Ивановски
Почитувани колеги,
Изминатиов период ги прелистував старите броеви на Емитер (од јануари 2002 година до октомври 2010 година). Би сакал да ви поставам прашање за кое ми треба ваша помош:
За кои дистрибуции на Линукс оперативниот систем постојат сервиси преку кои може да се добие едно бесплатно бутабилно CD/DVD на мојата домашна адреса? Ве молам, ако сте во можност, наведете ми ги точните интернет-страници на кои треба да ги оставам моите податоци.
Како алтернативно решение, од кои интернет-страници можат да се преземаат ISO слики од горенаведените бутабилни CD-а / DVD-а? Во тој случај, јас самиот би снимил бутабилно CD / DVD.
Јас лично повеќе ја претпочитам првата варијанта, дури и ако треба да чекам за инсталација на Линукс оперативен систем со недели. Во секој случај, втората варијанта исто така не е скапа.
Дали некоја од фирмите што склопуваат и продаваат персонални компјутери, дистрибуираат и бесплатни бутабилни CD-а / DVD-а? Во тоа би била вклучена и нашата организација Слободен Софтвер.
Однапред ви благодарам за издвоеното време за одговор на ова писмо.
Со почит,
Филип Георгијев, дипл. ел. инг.
Со просто внесување на "linux.iso file" (без наводници) во GOOGLE пребарувач, ќе добиете куп линкови, за различни Linux дистрибуции. Зависно од која дистрибуција ја сакате (Kali, Ubuntu, Lite, Mint, Red Hat, SuSe, Fedora), изберете го тој ISO фајл.
Еве еден конкретен линк:
https://www.linuxlookup.com/linux_iso
Белки ова ќе помогне,
Поздрав,
Зоран Ивановски
Никој веќе не користи дистрибуција на софтвер преку CD/DVD. Пластиката не е био-разградлива :). Затоа, дури и самите производители на бренд компјутери, во своите стандардни конфигурации не поставуваат CD/DVD погон, доколку тоа специфично не им е назначено. Слично е и со склопуваните конфигурации, кои с# поретко се добиваат со CD/DVD, ако не побара купувачот. Заради ова не гледам потреба за бутабилно CD/DVD, туку треба да симнете ISO-фајл и да направите бутабилно USB.
Најдобри дистрибуции за десктоп-компјутери се Ubuntu и Fedora, а ISO-инсталации, може да се најдат на нивните официјални сајтови:
https://getfedora.org/en/workstation/download/
На нив има и инструкции, како да се направи бутабилно USB (и CD/DVD, доколку мора) или да се употреби најчесто користената алатка за креирање бутабилни USB драјвови, Rufus: https://rufus.ie/en/
Александар Бабаков
Pages
Пишувајте ни, прашувајте, коментирајте, предлагајте...
Ако имате некоја критика, пофалба или предлог за списанието, ако имате прашање или коментар во врска со некој напис објавен во ЕМИТЕР, ако имате прашање од која било област од науката и техниката или, ако имате проблеми со изработка и поправката на вашите уреди и системи – слободно обратете ни се.
Потрудете се вашите писма да бидат кратки и прецизни, но внимавајте да ги содржат сите неопходни информации во врска со темата. Ќе се потрудиме нашиот одговор да го добиете што побрзо (преку e-mail), а најинтересните писма, заедно со нашиот одговор ќе бидат објавени во списанието и на нашиот Веб портал (https://emiter.com.mk/pisma). Во секој број едно писмо ќе биде прогласено за “Писмо на бројот“ и неговиот автор ќе биде награден со полугодишна претплата на ЕМИТЕР.
Напоменуваме дека сите писма што ќе пристигнат на адреса на редакцијата сметаме дека се испратени со цел да бидат објавени. Редакцијата го задржува правото да ги обработи писмата што ќе бидат објавени, во насока на лектура, појаснување и кратење. На крајот, мора да напоменеме дека, и покрај нашата желба, сепак, не сме во можност да одговориме на сите писма и прашања.