Криптографијата како наука се зани­мава со математички техники што се применуваат за безбеден пренос на по­ра­ки. Ова е можеби најпростото објасну­вање. За безбеден пренос на т.н. отворе­ната, (читлива) порака (текст, слика, видео, итн.), на пример, текст напишан во микрософт ворд, се користи процес наречен шифрирање. Со шифрирањето, отворената порака се претвора шифри­рана порака, а за тој процес се упутре­бува соодветен алгоритам за шифрира­ње и клуч за шифрирање. Шифрираната порака е нечитлива (неразбирлива) ва­ри­јан­та на отворената порака. Деши­фри­рањето е обратен процес од шифри­рањето, при што шифрираната порака се претвора во отворена, со користење на алгоритам за дешифрирање и клуч. Спо­ме­натите алгоритми ги нарекуваме шиф­­ре­ри. Историски гледано, шифрира­ње­то пораки било користено од држа­вите и нивните армии за заштита на тајни телеграми, а денес го користиме сите ние, дури и кога пребаруваме низ интернетот.

Низ вековите се развиени многу шиф­рери. Еден од нив се одликува по својата едноставност, но и неможност за компромитирање („пробивање”) дури и со користење на квантен компјутер. Станува збор за шифрер, што во англис­ката терминологија е познат по името One-time pad (OTP). Во теминологијата на македонскиот јазик не постои усвоен термин за споменатиот шифрер, па зара­ди тоа ние ќе го ословуваме како шиф­рер со клуч на една употреба.