Во „далечното” минато, таму некаде пред околу 2-3 децении кога интернетот почна да навлегува се подлабоко во секојдневното живеење на обичниот човек, започна да се раѓа и една нова индустрија – дигитален маркетинг. Ако треба некако, во една реченица, да го дефинираме дигиталниот маркетинг тоа би било користење на најразлични онлајн платформи, канали и алатки за презен­тација и промоција на производи, услуги и брендови пред претходно дефинирана целна публика, Така се појавија и првите дигитални маркетари кои од денешна перспектива, со расположливите алатки и ресурси кои ги имаме денес, пот­сету­ваат на првите луѓе кои само што го откриле тркалото и се плашат од огнот (без навреда колеги, авторот на овие редови е еден од нив =ØÞ )

Дигиталниот маркетар работеше со тоа што го имаше на располагање: секој­дневни извештаи од неколку платформи, алатки како Ексел други офлајн и онлајн алатки за работа и презентација на пода­тоци и пред се потпирајќи се на знае­њето и искуство при носење на одлуки за следни чекори или средства за да се реализираат тие чекори. Како што се зголемуваа достапните канали и плат­форми, но и публиката чиј број растеше од минута во минута, комплексноста и големината на тие извештаи експонен­ци­јално се зголемуваше, полека достиг­нувајќи го лимитот на „природната” ин­те­лигенција во предизвикот да се справи со сите нив, за кратко време. Проблемот не беше тоа дали има доволно податоци, туку тоа што има премногу информации од премногу места.

И потоа дојде ВИ, решена тука и да остане...