Кога денес ќе видиме неколку бели линии на асфалтот, веднаш знаеме што значат: тука пешаците имаат предност. Но, идејата за безбеден премин преку улицата е многу постара од современиот сообраќај. Во античка Помпеја, Римјаните имале прилично практично решение – камени „пешачки премини“.
Помпеја, која останала ‘замрзната’ во времето по ерупцијата на Везув во 79 година, денес ни овозможува да видиме нешто што во другите антички градови можеби одамна исчезнало под подоцнежните градби.
На улиците на Помпеја и денес можат да се видат големи камени блокови поставени попречно на коловозот. Официјалниот Археолошки парк на Помпеја ги опишува овие камења како нешто што функционирало како пешачки премини. Тие биле издигнати над нивото на улицата и поврзувале два спротивни тротоара, a пешакот едноставно чекорел од камен на камен.

Како изгледал животот на улиците на Помпеја Слика: ЕМИТЕР/ВИ
Но, зошто тие биле потребни?
Античките улици немале мазни површини. По нив минувале запрежни коли, чиишто тркала со текот на времето оставале длабоки траги во поплочената улица. По дожд улиците сосема извесно се исполнувале со вода, кал и нечистотии.
Камените блокови биле поставени така што пешаците можеле да ја преминат улицата без да газат во кал и вода, но истовремено тие не попречувале движењето на колите. Имено, растојанието меѓу блоковите било усогласено со потребите на тогашните запрежни возила, па нивните тркала можеле да минуваат меѓу камењата.
Ваквите премини често се наоѓале во близина на влезови од куќи, продавници или јавни објекти, олеснувајќи го пристапот до објектите.
Ова е интересен пример за античко урбано планирање – улицата била организирана така што различните учесници во сообраќајот можеле да ја користат истовремено. Понекогаш, се чини дека современите градови само повторно открива решенијата што старите цивилизации одамна ги имале.