Поимот слушање или слух веднаш асоцира на двете уши распоредени од двете страни на човековата глава. Но, веднаш потоа следува еден компликуван механизам за пренос на звучните сигнали до мозокот, а потоа негова проценка за одредување на правецот, оддалеченоста и димензиите на звучниот  извор. Оваа особина, поврзана со слухот,  му овозможува на човекот просторно разликување и препознавање на звучните извори или едноставно кажано просторно слушање – битна функција за негово преживување во природата. Во овој напис расправаме за тоа кои се основните физички величини вклучени во овој процес и што е стереофонско слушање.